Psy


Boxer-Frida



Buldog Francuski -Marcelinka


Nasza Fifi zafundowała nam  nie lada zmartwień, kiedy po pełnych werwy zabawach podczas spaceru zaczęła nagle wymiotować. Wydaje się nam, jednak pewności nie mamy,( bo Fifi to duży odkurzacz) że to z powodu wypicia wody z Olzy, która do najczystszych nie należy, a dzisiejszego dnia wyglądała wybitnie paskudnie.

Po powrocie do domu wymioty przeszły w biegunkę, a Fifinka wydaje się być wybitnie osłabiona, nie przylatuje żebrać o jedzenie, a ona kocha jeść tak więc coś wybitnie jej zaszkodziło. Mamy jednak nadzieje, że do jutra wyzdrowieje, a dziś czeka ją głodówka i stoperan.

Przy okazji przeszukiwania netu co robić w takich przypadkach natknęłam się na bardzo pomocny artykuł, który możecie znaleźć poniżej, może się komuś przyda:



W  chorobie jelit najczęściej mamy do czynienia z biegunką lub wymiotami.  Doszukując się przyczyn, staramy się przypomnieć sobie, gdzie nasz pies  mógł chwycić coś nadpsutego czy toksycznego. Problemy obejmują jednak  wiele jednostek chorobowych.

A wśród nich: ostre i przewlekłe  nieżytowe zapalenie jelit, zespół okrężnicy drażliwej i okrężnicy  olbrzymiej czy syndrom krótkiego jelita. Psy dotknięte zaburzeniami  jelit często mają biegunki i nieprawidłową motorykę przewodu  pokarmowego. Biegunka nie jest chorobą, tylko objawem toczącego się  procesu chorobowego. Na podstawie jej przebiegu zwykle można określić, z  której części jelit pochodzi. 
Cechami typowymi dla biegunki spowodowanej nieprawidłowym funkcjonowaniem jelita cienkiego są: 
– odchody o jasnym zabarwieniu, rzadkie, przypominające krowie placki, o nieprzyjemnej woni, zawierające dużo tłuszczu; 
– spore ilości wydalanych odchodów; 
– wymioty; 
– utrata wagi; 
– złe samopoczucie; 
– występowanie krwi w odchodach, powodujące smoliste zabarwienie kału. 
Biegunka będąca objawem zaburzeń w jelicie grubym przebiega zwykle inaczej. Charakteryzuje się: 
– częstymi wypróżnieniami z niewielką ilością odchodów; 
– stolcami luźnymi lub częściowo uformowanymi; 
– śluzem w odchodach; 
– krwią świeżą, nie smolistą. 
Pierwsza pomoc 
Psu, u którego występuje biegunka, trzeba wstrzymać podawanie  pokarmu na 24 godziny i dawać często nieduże ilości wody do picia.  Właściciel powinien podać węgiel leczniczy (Carbo medicinalis). Tabletki  węgla należy rozgnieść i rozpuścić w wodzie tak, aby powstała  zawiesina. Węgla nie można podawać jednocześnie z lekami. Ma silne  właściwości absorbujące i wiążąc się  z lekiem, osłabia lub niweluje  jego działanie. Dlatego węgiel należy serwować dwie godziny przed lub po  podaniu innych leków, kilka razy dziennie, w dawce leczniczej  0,5-1g/1kg masy ciała (co w praktyce oznacza 1-1,5 tabl./1 kg masy  ciała). 
Drugim lekiem, który właściciel zawsze powinien mieć w domu na  wszelki wypadek, jest loperamid (Laremid, Stoperan). Loperamid ma silne  działanie przeciwbiegunkowe i podobnie jak węgiel jest sprzedawany w  aptekach bez recepty (dawka orientacyjna to: 3 razy dziennie 1 tabl./25  kg wagi ciała). 
Do lecznicy 
Jeśli biegunka i wymioty utrzymują się dłużej niż jeden dzień,  trzeba koniecznie zawieźć psa do lecznicy, aby lekarz weterynarii ocenił  jego stan. Może być konieczny dożylny wlew płynów nawadniających i  uzupełniających utracone elektrolity i glukozę. Lekarz zaordynuje też  najwłaściwsze leki i doradzi, jaką stosować dietę. 
Jeśli podawana do picia woda jest tolerowana i pies jej nie zwraca, wówczas po upływie 
24-48 godzin można zacząć podawać nieduże ilości pokarmu. Unikać  należy produktów zawierających laktozę (np. mleko), gluten (produkty z  pszenicy, jęczmienia, żyta i owsa), włókna lub więcej niż 10-15 proc.  tłuszczu. 
Dieta 
Przykładem lekkostrawnej diety domowej jest gotowany ryż lub  kleik ryżowy w ilości 1:1 z gotowanym chudym mięsem kurczęcia, jajkiem  na twardo i chudym twarogiem. 
Gdy istnieje podejrzenie uczulenia, lepiej karmić psa dietą  hipoalergiczną, zawierającą rodzaj białka rzadko stosowanego w żywieniu  psów, np. mięso królika czy sarny. Odpowiednia też może być gotowa dieta  z hydrolizowanym białkiem. Łatwostrawne pożywienie powinno wspomóc  osłabionego pacjenta. 
Diety dla psów z bakteryjną infekcją jelit powinny zawierać  węglowodany, które są łatwo trawione. Ponownie trzeba wymienić tu ryż  zawierający mało włókna roślinnego (w porównaniu z pszenicą, jęczmieniem  i kukurydzą). Zawartość włókna w pokarmie trzeba dostosować do potrzeb  chorego, podając początkowo pokarm ubogi w włókno, a następnie stopniowo  dodając niewielkie ilości celulozy, marchwi, pulpy buraczanej. 
Często chorobom jelit towarzyszy złe wchłanianie. Wskazówką jest  utrata wagi, wychudzenie i zła jakość sierści. W takim stanie trzeba  ostrożnie zwiększać ilość tłuszczu, który podniesie energetyczność  karmy, ale może też spowodować nadmierną sekrecję (wydzielanie hormonów  lub enzymów) w przewodzie pokarmowym i ponowne wystąpienie biegunki.  Jednak w wielu przewlekłych przypadkach biegunki zawartość 20 proc.  tłuszczu w pokarmie jest dobrze tolerowana przez psy. 
Probiotyki 
Probiotyki, czyli tak zwane dobre bakterie, zajmujące w  przewodzie pokarmowym miejsce bakterii chorobotwórczych, są jeszcze  stosunkowo słabo znane u psów. U czworonogów poznano działanie  Lactobacillus acidophilus i Enterococus faecium (są one dodawane do  psich diet), podczas gdy mechanizm działania innych probiotyków jest w  fazie badań. Podawanie psom jogurtu lub kefiru w trakcie leczenia  antybiotykami jest przez lekarzy zalecane. 
Jelito grube 
Do często występujących chorób jelita grubego należą: zapalenie  okrężnicy, syndrom jelita drażliwego, robaczyce, uczulenie na niektóre  składniki karmy, infekcje bakteryjne (po zjedzeniu nadpsutego pokarmu  lub resztek ze śmietnika) oraz choroba nowotworowa. 
Typowym objawem występującym przy zapaleniu okrężnicy jest  chroniczna biegunka, podobnie jak przy syndromie podrażnionego jelita.  Biegunka to objaw, którego nie można lekceważyć. Czasem lekarz w  lecznicy pyta właściciela, od kiedy trwa biegunka Gdy odpowiedź brzmi  „od siedmiu dni”, to świadczy o daleko posuniętym niedopatrzeniu  zagrażającym życiu zwierzęcia. 
Ponieważ wiele chorób lub sytuacji może wywołać biegunkę (i  ewentualnie wymioty) nie ma jednego, uniwersalnego zalecenia co do  leczenia. Dopiero po zdiagnozowaniu przyczyn biegunki i rozpoznaniu  choroby lekarz weterynarii może zalecić konkretną dietę domową lub  weterynaryjną. 
Postępowanie i dieta przy biegunce spowodowanej zaburzeniami pracy jelita grubego: 
  • Dbanie o stały dostęp do świeżej wody. W poważnych  przypadkach wodę i elektrolity uzupełnia lekarz weterynarii we wlewie  dożylnym. 
  • Dieta zawierająca lekkostrawne białko i węglowodany o niskiej  zawartości tłuszczu. Korzystna może być gotowa dieta hipoalergiczna. 
  • Początkowo podawać często małe ilości pokarmu. 
  • Stosować 3-omega kwasy tłuszczowe. 

Dr. n. wet. Janina Staniszewska

A to kilka fotografii ze spaceru i  zabaw Fifi z Labradorką Nellą:) I sorry za "gówniane" tematy:)





Fifi the beagle :)













Nie byłabym sobą gdybym nie wykorzystała Fifki jako modelki i nie podziałoby się ze zdjęciem coś dziwnego, co robi z niego już w pewnym rodzaju "nie foto".







W lutym w naszym domu zjawiła się Fifi, czyli piękna suczka rasy beagle. Była to chyba jedna z najlepszych decyzji w moim życiu. Fifi jest wspaniała, może nie jest najbardziej posłusznym pieskiem, ale za to najbardziej pociesznym i kochanym.